کیفیت افزودنی‌های کربن را می‌توان با چند شاخص اندازه‌گیری کرد و معیارهای زیر برای قضاوت عبارتند از:
1، محتوای کربن ثابت
تعریف: کربن ثابت بخش واقعا مفید یک تقویت کننده کربن است و هر چه مقدار آن بیشتر باشد، اثر افزایش کربن بهتر است. محتوای کربن ثابت با محاسبه رطوبت، مواد فرار، محتوای خاکستر و محتوای گوگرد در نمونه به دست می‌آید.
استاندارد: به طور کلی، محتوای کربن ثابت تقویت کننده های کربن با کیفیت بالا باید بیشتر از 96٪ باشد.
2، محتوای خاکستر
تعریف: خاکستر باقیمانده ای است که پس از احتراق یک تقویت کننده کربن در دماهای بالا باقی می ماند و هر چه محتوای آن کمتر باشد، بهتر است.
تأثیر: کربن‌سازهای با محتوای خاکستر بالا مستعد تولید مقادیر زیادی دود و سرباره در طول فرآیند ذوب، افزایش مصرف انرژی، کاهش نرخ جذب کربن و طولانی‌تر شدن زمان عملیات، افزایش مصرف برق و نیروی کار هستند.
استاندارد: محتوای خاکستر عامل کربنیزاسیون گرافیت نسبتاً کم است، حدود {0}}.5% تا 1.0%; میزان خاکستر آنتراسیت کلسینه شده نسبتاً زیاد است و حتی انواع باکیفیت نیز کمتر از 4 تا 5 درصد نخواهد بود.
3، محتوای گوگرد
تاثیر: گوگرد عنصر مضری است که با کروی شدن تداخل دارد و محتوای گوگرد باید برای مایع آهن خام مورد استفاده در تولید آهن شکل پذیر به شدت کنترل شود. برای چدن خاکستری، گوگرد متوسط می تواند پرلیت را تثبیت کند، اما گوگرد بیش از حد مضر است.
استاندارد: محتوای گوگرد در کربورایزر مورد استفاده برای چدن داکتیل باید تا حد امکان کم باشد، معمولاً به S کمتر یا برابر با 0.015% نیاز دارد. میزان گوگرد کربورایزر مورد استفاده برای چدن خاکستری می تواند کمی بیشتر باشد، اما همچنین باید با توجه به نیازهای خاص تعیین شود.
4، مواد فرار
تعریف: مواد فرار گاز و آب است که توسط یک تقویت کننده کربن در طی فرآیند گرمایش آزاد می شود و هر چه محتوای آن کمتر باشد بهتر است.
تاثیر: مواد فرار وارد شده به فولاد مذاب باعث افزایش محتوای گاز در آهن مذاب می شود و خطر ایجاد نقص تخلخل در قطعات ریخته گری را افزایش می دهد.
استاندارد: مواد فرار افزودنی های کربنی که به درستی فرآوری شده اند باید کمتر از 0.5٪ باشد.
5، دانه بندی
تأثیر: اندازه ذرات افزودنی کربن باید با توجه به روش‌های ذوب، انواع کوره و اندازه‌های کوره انتخاب شود. یک تقویت کننده کربن با اندازه یکنواخت و متوسط می تواند سرعت جذب کربن را افزایش دهد.
استاندارد: به عنوان مثال، اندازه ذرات برای کوره های القایی بین {{0}}.2 و 6 میلی متر است. اندازه ذرات فولاد و سایر فلزات سیاه بین 1.{4}}.5 میلی متر است. فولاد با کربن بالا به نیتروژن کم و اندازه ذرات بین 0.5 تا 5 میلی متر نیاز دارد.
6، محتوای آب
تأثیر: ورود آب به فولاد باعث افزایش محتوای هیدروژن در فولاد مذاب می شود که تأثیر منفی بر کیفیت ریخته گری دارد.
استاندارد: شاخص کل رطوبت افزودنی کربن باید تا حد امکان پایین باشد. رطوبت ماده افزودنی کربن در کیسه های کوچک باید کمتر یا مساوی 1% باشد و رطوبت مواد خام کک قبل از خرد کردن و بسته بندی باید کمتر یا مساوی 3% باشد.
7، محتوای نیتروژن
تأثیر: نقش نیتروژن در چدن خاکستری دوگانه است. نیتروژن متوسط می تواند پرلیت را تثبیت کند، گرافیت پولکی را خم کند، نوک آن را غیرفعال کند و خواص مکانیکی چدن خاکستری را بهبود بخشد. با این حال، نیتروژن بیش از حد می تواند منجر به ترک مانند نقص تخلخل نیتروژن در ریخته گری شود.
استاندارد: چدن خاکستری باید با ذغال سنگ یا مواد کربنیزه کننده کک نفتی تصفیه شود و محتوای نیتروژن آن باید حدود 1000ppm باشد تا نیازهای بیشتر مواد ریخته گری را برآورده کند. اما در تولید چدن داکتیل باید کربورایزر گرافیت یا کربورایزر گرافیتیزاسیون با درصد نیتروژن کمتر انتخاب شود.
